جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"

کاریزنو در۱۰۰سال قبل دوتا کارگاه ابنبات پزی داشته که اثرات سازه ها باقی است.واحتمالاپرجمعیت ترین روستادرکل منطقه بوده ومعروفیتی داشته.دوتاقنات دارد به اسم سبزابادومهرابادکه درقدیم مالک اصلی دوپسربه اسم سبزعلی ومهرعلی داشته. احتمالا زمینهای کشاورزی مرغوب و دیمزار وسیعی داشته است.در صحبت های افراد مسن مطالب خوبی برای روستا وجود دارد. + نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر ۱۴۰۲ ساعت ۶:۵۱ ق.ظ توسط حسن صادقی یونسی  |  جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...

Criticism and analysis of social sustainability of Kete Shamshir Alia village (Qalandarabad district)Geo team (freeman science) consisting of☀️ Hassan Sadeghi Yunsi (researcher of human geography)☀️Ali Shamluiyan (geomorphology researcher)☀️ Hossein Nouri (village villager)The village of Kete Shamshir Alia is located 20 km southeast of Freeman city and in Qalandar Abad district. This village has about 380 households and 1700 people in 1385, and in 1402, according to Dehyarrusta (it has 480 households and 1806 people), one of the tourist attractions of this village is a mountain called " It is a "road" that is 1702 meters above sea level, and a limestone mine (contains beautiful prismatic calcites), quarries and places respected by the people such as tombs and caves... and geographical phenomena such as Mesil, aqueducts and stone castles. and the old mill... and oral documents and travelogues tell about the antiquity of the village of Kete Shamsher Alia. The presence of greenhouses, farms, livestock, mining, tourism, services and transportation... have transformed the appearance of the village. .Sustainability is a concept whose main focus is on preserving capitals (human, natural, social and economic) in the direction of intergenerational justice. Sustainable development is realized if there is overlap between ecological, economic and social layers. This means that each of the ecological, economic and social systems and subsystems should achieve an optimal level of sustaina جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...

اگر روزی نگاه تومونس، چشمان من باشدقلعه سنگین، تنهاییچهار دیوارش زهم پاشدآه اگر دستان خوب توحامی دستان من باشدقلعه سنگین تنهاییچهار دیوارش زهم پاشدقلعه تنهایی ما رادیو در بندان خود کردهخون چکد از ناخن این دیوارجان به لبهای من آوردهآه اگر روزی صدای توگوشه آواز من باشدقلعه سنگین تنهاییچهار دیوارش زهم پاشدآه اگر دیروز برگرددلحظه ای امروز من باشدقلعه سنگین تنهاییچهار دیوارش زهم پاشدقلعه تنهایی ما رادیو در بندان خود کردهخون چکد از ناخن این دیوارجان به لبهای، من آورده—–|●♯♩♪♬♪♩♯●|—–فرامرز اصلانی قلعه تنهایی + نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر ۱۴۰۲ ساعت ۱۲:۳۸ ب.ظ توسط حسن صادقی یونسی  |  جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...

مدیران روستایی خراسان رضوی:*******سرایان بهشت جغرافیدانانیاداشت های: حسن صادقی یونسی(شهریور ۱۴۰۲)از شهرستان فریمان*دشت جام؛بسوی نیشابور حرکت می کنیم؛بسوی سبزوار کهن را و بعد از دیدار استاد دکتر سلیمانی(دانشگاه حکیم سبزواری)بسوی ششتمد حرکت می کنیم؛مهندس صادق توکلی فریمانی از پیشکسوتان اداره دامپزشکی و قهرمانان دوچرخه سواری و مربی کوهنوردی همراه من است.جاده باریک و هوا خیلی زود تاریک می شود...برای رسیدن به بجستان از کنار سردق و فخراباد می گذریم.نماز را زیر آسمان پرستاره می خوانیم...چای نوش جان می کنیم و تصوری از آیسک و سه قلعه و سرایان نداریم...اما انگار خراسان جنوبی به یکباره بشدت مسیر ترقی و پیشرفت را طی کرده است.یک جمهوری کوچک بعد از اتمام محدوده بجستان بروی مان گشوده می شود...تمیز و منظم و دانشگاه و ...امکانات و فضا های فرهنگی و شیک...در سرایان نیمه شب ؛مستقر شدیم...در محدوده ای که پر از گل های خوشبو و درختان زیبا و پرندگان پرشور بود.آثار تاریخی آنقدر در شهرستان بیشمار بود که دیدن شان هفته ها طول می کشید.آنچه در جاهای دیگر به آن می بالیدند...در هرپس کوچه ای یک اثر؛در هر محله یک پدیده...هنرمندانی بی مدعا و بی ریا...خراطی و زنگوله سازی و چادرشب بافی ...و چکن دوزی...مهارت کفش چرمی....راستی بانوی سالمند باهوش و بسیار پرتلاش تنورش با بوی خوشنان...و او بافنده ای پلاس و گلیم و جاجیم...خدایا اینجا کجااست...مردم بسیا آرام و شیرین سخن...مهربان و نورانی...جوانان مودب...همه جا حجاب برتر ...و در یک کلام شهر زنده و پویا و هرگوشه آن مراسمی و برنامه ای....دیرینگی در معماری؛تکنیک های بومی ایرانی مثل آب انبار در حد اعلاء؛وجود بومگردی ها...کاروانسرای که جهانیان به دیده احترام به آن می نگری جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...

مادرم و مادر بزرگم و ... به من یاد دادند زادگاهم را دوست بدارم. شهر فریمان درفاصله 75 كيلومتري شهر مقدس مشهد واقع شده است .راستی پدر بزرگ وپدرم و...یادم دادند چگونه از ذره ذره وجود برای اعتلای سرزمینم بهره بگیرم.

جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...

جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...

روستای قنداب فریمان با جلوه های دیدنی(هزار دره،کوه های مریخی،دامداری سنتی ...)در تاریخ ۲ آذرماه ۱۴۰۲ از شهر فرهادگرد کهن(پس از عبور از محله قلعه نو)از مسیری کوره راه بسوی دهکده خالی از سکنه بنه گز"بوته گز" حرکت کردیم،زمین تشنه و درختچه های "زیل"[کج خار]تشنه،...و دهکده ای با پیشینه تاریخی افول کرده و فراموش شده ...و تنها جایگاهی برای گله ها ...باز جاده غیر آسفالت را طی می کنیم تا به روستای صدو ده خانواری قنداب برسیم.روستای پلکانی در حصاری از هزاردره (bad land) و قطعه ای از زمین مریخ،کودکان باهوش و پر جنب جوش؛اراضی زراعی مناسب کشت دیم.روستای که نانوایی ندارد،...لحظاتی از پدیده های جغرافیایی و "تپه های شاه داد"سنگ های کنگلومرا(جوش سنگ) و تپه های که ۱۳ درصد آهن دارد بازدید می کنیم.چشم اندازهای روستایی در حال تغییر است.به روستای مراغه می رویمباغداری و کشت گلخانه ای و گردشگری و معدن رونق بهتری دارد و در روستای احمد آباد وجود پست بانک و امکانات دیگر خودنمایی می کند...مقنی های غیر ایرانی(افغانستان)سخت در تعمیر و مرمت قنوات کوشا هستند.از دیمزارهای گسترده سنگ آتش می گذریم و در روستای سنگ آتش صد خانواری و روستای چشمه هفتاد وپنج خانواری گشتی می زنیم...چشمه روستا خشکیده است ولی سکونتگاه های آبرومندی دارند اهالی.هنوز به کوه های مریخی فکر می کنم و اهالی روستای قنداب که اصالتی ایرانی(نهبندانی)دارند.و به کودکانی که از درگاه باریتعالی تقاضا بارش (باران)نمودند.شعرشان مختص همین روستا و بینظر بود. جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...

نمایش نامه "هفت آسیاب"نوشته: حسن صادقی یونسی(پیشکسوت دانشگاه پیام نور خراسان رضوی_ مرکزفریمان)فضای یک منطقه کوهستانی در یک روز سرد؛(رضا با لباسی کرباسی قدیمی خراسان و مقداری هیزم)رضا: عجب روز سردی؛ باید مواظب خودم باشم این کوه های سربه فلک کشیده محل عبور قاچاق برها است.گرگ و کفتار هم دارد...امروز نوبت من بود تا هیزم جمع کنم و به روستا برگردم.ای بابا هوا برفی شد؟!! بهتره بروم داخل غار و آتش روشن کنمراوی: او به سختی وارد غار کوچک حوالی روستا شد...آتشی روشن کرد تا گرم شود...لذت گرمای هیزم ها ....و خستگی...مقداری نان جو که خاله اش به او داده بود خورد...کم کم سرش گیج رفت و بیهوش شد.کدخدا: (در جمع خانواده و دوستان رضا): ما همه جا را دنبال رضا گشتیم...از سرچشمه و دوقله براشک تا رزمگاه و کارغشاز فریمان تامشهد و جام...احتمالا قاچاقبرها او را ربوده یا کشته باشندخاله رضا: خاله به قربونت ؛یادگار خواهر؛ (گریه می کند)چوپان: من ناامید نمی شوم اگر چه چند هفته است از رضا جان بیخبریم...بازهم تمام تنگل ها و دره ها و النگ زار را بدنبالش می گردیم.دوماه که هیچ سالها هم بگذرد در پی او خواهیم بود او برکت روستا است.کدخدا: به از این همه مدت امیدی به زنده ماندنش نیست لااقل جنازه اش را پیدا کنید تا در قبرستان محله بربری ها؛ با قبرستان قلعه سیدا دفن کنیم.(همه می روند) راوی: بیش از پانزده روز گذشت و تغییر فصل رخ داده و همه جا غرق گل و پرندگان در حال شادی اند....رضا بهوش آمد لبه غار صدای نی چوپان و پارس سگ می شنود.رضا: کمک کمک بدنم بیحس(به لهجه شل رفته) لباس کرباسی ام را موش ها خورده اند.چوپان: این صدا از کجاست؟چقدر آشنا استرضا: اهای کسی صدای مرا نمی شنود؟منم رضا...اهل روستای هفت آسیاب فریمان...آهای(اسم جغرافيای انسانی و طبیعی " فريمان"...